Thursday, November 10, 2011

ආදර හුටපටයක "හෙල්පර්" වුනෙමි!

කොලු උණ, ආදර උණ වගේ හැම උණක්ම කෙල්ලොගෙ උත්සන්න වෙන්නෙ 9-10 වසර වලදියි. ඉතින් මේ වයස් වල කෙල්ලො දෙන්නෙක් දාගත්ත බුද්ධිමත් කොලු යාලුවො දෙන්නෙක් මටත් හිටියා. උන්ගෙ කෙල්ලොත් මම අඳුරනවා. නංගිලා දෙන්නෙක්. මාත් ඉතින් ඒ පෙම් පළහිලව් වලට හිටු කියලා සප් එක දෙනවා.

එදා මහ මූසල දවසක්. මහ චාටර් දවසක්. කොහොම හරි මම ඔහේ ඉස්කෝලෙ ඇවිද ඇවිද ඉඳිද්දි මගේ යාළුවෙක්ගෙ කෙල්ලට හෙන upset එකක්! එයා කාටහරි ඕනෑවට වඩා එස් එම් එස් යවනවයි කියලා ගෙදරට මාට්ටු. හොඳ වෙලාවට කෙල්ලගෙ අම්මට ෆෝන් වැඩ සත පහකට බැහැ. ඉතින් තාත්ත සෙනසුරාදට ගෙදර එනකන් අම්ම බලන් ඉන්නෙ කෙල්ලගෙ ෆෝන් එකේ හොරය අල්ලන්න.

"අනේ අක්කි ඔයාට බැරිද සජිත් ගෙන් සිම් එක ගන්න? අනේ.....නැත්තන් එයා කතා කලොත් ඉවරනෙ!"
"ඉතින් නංගි එයාට ෆෝන් එක නොගෙන ඉන්න පුලුවන් නෙ"
"අම්මෝ බෑ. එතකොට අම්ම දැනගනීවි හොරයක් තියෙනවයි කියලා"
කොහොමෙන් හරි පෙම් පළහිලව්වෙ වැඩේ මගේ ඇඟට වැටුන.

පහුවදා උදෙන්ම සජිත් ගෙන් කෝල් එකක්.
"ඒයි සුප්පා.....මම ගෙදර ඉස්සරහ ඉන්නෙ...."
"මෙතනට එන්න එපා ඕයි!!! මම අම්මට මොනවද කියන්නෙ!?"
"එහෙනම් කොහෙටද යන්න ඕනෙ?"
"හ්ම්......පීසා හට් එක ගාව ඉන්න..."
මාත් දනි පනි ගාලා ඇඳගෙන ගියා. මේ හරකා පිසා හට් එක ඇතුලෙ. ඒකෙ අය්ය අහනව "මල්ලි මොනවත් ඕඩරි කරන්නෙ නැද්ද?" ඇත්තනෙ......පීසා හට් ගියොත් මොනවහරි ගන්නත් එපායැ. 

මට මළ පැන්න. ෆෝන් එක අරගෙන, "මෙහෙ එනව මෝඩයො! ඔතන හිටියොත් අපිට කන්නත් වෙනවා!"

කොහොම හරි කොල්ල ෆෝන් එක දුන්නයි කියමුකො.



එදා මට වෙන මොනවත් කරන්න නෑ....සජිත්ගෙ යාළුවො කෝල් දෙද්දි කට් කරන්නයි, පැණි හලන්න එන කට්ටිය එළවන්නයි මදිවට, නෙතූගෙ අම්මට කියන්න මොකක් හරි මගුලක් මතක් කරගන්නත් එපැයි. සජිත් කරන මගුලකුත් නෑ. ඒත් 119 එකට වගේ කෝල් එන්නෙ! මළ වදේ.
ඒ අස්සෙ එක මෝඩයෙක් කෝල් කලා.
"හලෝ, සජිත් ඉන්නවද?"
"මේක එයාගෙ ෆෝන් එක නෙමෙයි."
"වෙන්න බෑ.....ඌ මට ගිය සුමානෙ නෙ මේ නම්බරි එක දුන්නෙ!"
"ඒත් දැන් මේක් එයාගෙ නෙමෙයි."
"ඔයා කව්ද?"
"මම එයාගෙ....එයාගෙ නංගි..."
"ආහ්.....නංගි, අය්යට කියන්න ගයාන් කතා කලයි කියලා....."
"හ්ම්"
"මේ නංගි, ඔයාව මම සජිත්ගෙ ගෙදරදි දැකලා නෑ නෙ.....මිනිහ අපිට කියලා නෑ ඌට නංගි කෙනෙක් ඉන්නවයි කියලා..."
"හ්ම්....මම.....මම එයාගෙ කසින්..."
"අහ්.....නංගිගෙ වයස කීයද?"
මට මළ පැන්න. මම දඩස් ගාල ෆෝන් එක තිබ්බ. මළ වදේ!!!

සෙනසුරාදා කිසිම අව්ලක් නැතුව දවස ගියා. නෙතූගෙ අම්මලා කතා කලෙත් නෑ... අර ගයාන්ගෙ වැඩේ මට කතා කරනව. මොළේ හොඳ නැද්ද මන්දා. මාව දැකලත් නෑ.

"ඔයාගෙ වොයිස් එක ලස්සනයි නංගි.....ඒකයි කතා කලේ....මට ඔයා ගැන අයිඩියා එකක් ආවා...."
පව් මේ මනුස්සය බීරිද කොහෙද. අයිඩියා එකක් ආවෙ හඳට යවන්නද මන්ද. කොහොමහරි ඒ වෙද්දි ගයාන් මට මළ වදයක් වෙලා තිබ්බෙ. ආයෙ කතා කලොත් බනිනවා කියලයි මම හිතාගෙන හිටියෙ.
ඔහොම ඉඳිද්දි දන්නෙම නැතුව හවස් වුනා. ඔන්න මට කෝල් එකක් එනවා.
ඒකත් ගයාන්ගෙ නොම්බරේ වගේ මම දැක්කෙ. ගත් කටටම,

"මේ ගයාන්, පිස්සු නටන්න එපා හරිද? දැන් කී පාරක් මට කෝල් කලා ද!!!! මට පාඩම් කරන්නත් බෑ හතර අතේ කෝල් දෙනවා, රින්ග්කට් ගහනවා!!!!! මීට පස්සෙ කතා කලොත් තාත්තට කියනවා!" මම ෆුල් වොලියුම් දාලා කෑගැහුවා.

එතනින්ම කෝල් එක කට් වුනා....ඔන්න ඒත් ට මේ ක්ලාස් ඉවර වුණා විතරයි......ඉවර වුන ගමන් ඔයාව මතක් වුනේ..."
"අහ්? දැන් ඔයා නෙමෙයිද කතා කලේ?"
"නෑ......මේ දැනුයි සර් ගියේ..."
මම ඩිම් වුනා.


ඊට පස්සෙ දවසෙ නෙතූ එනවා. හිනාවක් එහෙම දාගෙන ආවෙ. මටත් ඉතින් සන්තෝසයි.
"ආ නංගි, ඒකනෙ, තාත්ත කතා කලේ නෑ නෙ..."
"නෑ අක්කෙ, එදා තාත්ත ඔයාට කතා කලා නෙ...."
"අහ්?"
"ඔව්, ඔයා කාටද ගයාන් කියල එක්කනෙක්ට බැන්නලු. පාඩම් කරන්නත් දෙන්නෙ නෑ කියල බැන්න හින්ද තාත්ත අව්ලක් නෑ....."
මට තරු පෙනුනෙ ඒ වෙලාවෙ තමයි. හොඳ වෙලාවට මම අවුලක් නැති විදිහට ගයාන්ට බැන්නෙ.
"අය්යෝ අක්කි ඒ වුනාට අම්මයි තාත්තයි ඇහුවා ඇයි ඒ අක්කත් එක්ක ඔච්චර කතා කරන්නෙ කියලා!"
ඒකත නෙතූට උත්තරයක් දෙන්නැයි කියලා මම එන්න ආවා. මොනව වුනත් ඒ ජෝඩුව තාම යහතින් ඉන්නවා. ඕවට උදව් කලාට අපි නම් තාම තනිකඩං ජීවිතං තමයි. ඒත් ආදරේට වෛර කරලා වැඩක් නෑ.....මම රණ්ඩු කෙක්කක් වෙච්චි එකට අනංගයා පළි නෑ නෙ!


අපෙ ඩ්‍රයිවර් කොල්ලෙක්ට වෙට්ටුවක් දැම්ම දා!

අපේ ඩ්‍රයිවරයා ගැන මම කියලා තියෙනවනෙ. මේක්ත් උගෙ රස කතාවක්. ඒ මගේ ඒ ලෙවල් ඉවර වෙච්චි දවස. මාර ආතල්, ආයෙ කියලා වැඩක් නැති වෙන්ඩ ආතල්. ඇයි ඉතින් ඒ ලෙවල් ඉවරනෙ. මම ගෙදර එන මග හිටියෙ. 

අපේ ඩ්‍රයිවරුත් පාරෙ යන කෙල්ලොට වෙට්ටු දදා යනවා. ඒ අස්සෙ මල් සින්දු දාලා මල කරච්චලේ....මගේ ipod එක පාවිච්චි කරන්න බැරි නිසා මටත් ටිකක් මල පැන්නත් මිනිහගෙ ආසාවනෙ කියලා සද්ද නැතුව හිටිය. (ipod කිව්වට ඒක sony එකක්....ඒත් මොකෝ, සින්දු ඇහෙනවනම් එච්චරනෙ!)

බැරිම තැන මම කිව්වා,

"වැඩක් නෑ ප්‍රසන්න*!! තමුසෙ කෙල්ලොට වෙට්ටු දදා යනවා, කිසි ආතල් එකක් නෑ....කොල්ලොට් ඇල්ලුවනම් මොකද!" කියලා.(false name)

මූට තේරිලා නෑ මම ආතල් එකට කිව්වෙ කියලා. ඔන්න එක පාරටම අපි පටු පාරකින් යද්දි, මෙන්න මූ හායි ගාලා ගිහින් කොල්ලො රොත්තකට වෑන් එක කපලා හෝන් එකත් ගැහුවනෙ!!!

මුගෙ අවාසනාවට වෑන් එක ටින්ටඩ් ග්ලාස්....මාව උන්ට පෙනුනෙත් නෑ. කොල්ලෙක් ඇවිත් කොල්ලො ගොඩකට වෙට්ටු දැම්මම ඉතින්......

මොනවා කරන්නද, උනුත් හොඳ කතා ටිකක් කිව්ව. පව් හැබැයි අපේ ඩ්‍රයිවර් කාරයා සෑහෙන්න බයිට් වුනා.....මම එදා හවස කිව්ව,

"කමක් නෑ ප්‍රසන්න, කෙල්ලොටම වෙට්ටු දාන්න..." කියලා....

සික්කට ගැයූ කවි

කෙල්ලන්ට ආල
පෙන්නයි සෑම කාල
හරිම මනමාල
නාකියෙක් සිකුරිටී රාළ

ගේට්ටුව පසෙකින්නේ
අභිමානා සේ ය ඉන්නේ
කෙල්ලෝ දකින්නේ
කන්න වාගෙයි ඌ බලන්නේ

ඌ ගොබ්බ යකෙකී
මහ පල් බූරු රජෙකි
කෙල්ලො ඇඹලයෙකි
කියන්නට දේ තවත් වෙද සකි

පොල් හඩ්ඩ රාළේ
මෙ අබුද්දස්ස කාලේ
කෙල්ලන්ට දෑලේ
ඉන්න දීපන් නොවී ආ
ලේ

ඩ්‍රයිවර් මනමාළයා......

අපේ ගෙදර වෑන් එකේ ඩ්‍රයිවර් මහම පැණියා. අර අයි ටී එන් එකේ යන මෙගා ආදර කතා බලලා පොර ඒ වගේ තමයි අඳින්නෙ. ඉතින් ඒවගෙ ඉන්නෙ නළුවොනෙ, උන් ලස්සනයි නෙ.....ඒකට මේ මිනිහා......ඇඳම නිකන් ගස් ගෙම්බෙක් වගේ......

කොහොම හරි මිනිහගෙ සිරිත තමා කෙල්ලො දැක්කම ඇවිස්සෙන එක. ඇහැට කනට පේන අක්ක කෙනෙක් තියා පොඩි එකෙක්ටවත් පාරෙ යන්න බෑ.....මූට නට් ලූස් වෙනවා.....එතකොට ඉතින් මටයි අම්මටයි "Call celynco" තමයි.

දවසක් අපේ ඉස්කෝලෙ ගිය අවුරුද්දෙ අවුරුදු පොළ. වෙලාව රෑ 7ට 8ට ඇති. ඔක්කොම ඉවර කරලා අපි බලන් ඉන්නවා වෑන් එක එනකල්.....ඔහෙ එන පාටක් නෑ......ටිකක් ඉඳිද්දි දැන් ළමයි ඔක්කොම ගිහින්. කෙල්ලො 6 දෙනෙක් විතරයි, දෙමළ ටීචරුයි විතරයි හිටියෙ. 

ඔන්න එක පාරටම කඩාගෙන බිඳගෙන ආවා වෑන් එකක්....කාගෙද කියන්න ඕනෙ නෑ නෙ......කෙල්ලො ගිරි යටින් කෑගැහුවා.....
දෙමළ ටීචර්, "අරෙ රාමා!!!" කිව්ව......

මම මූණ ඇඹුල් කරගෙන තමා වෑන් එකට නැග්ගෙ.....මේ මනුස්සයා යද්දිත් අර කෙල්ලොට බායි කිව්වනෙ!!! මට පොළව පළාගෙන යන්න හිතුණා...

පාසල් ආරක්ශක අංශය

අපේ පාසලේ ආරක්ෂක නිලධාරීන්ටද මෙයින් සැළසෙන වාසි ගොඩකි. පඩියට අමතරව, තරුණියන්ගේ ආදරය ලබන්නටත්, ලබන්නට අයැද ඉල්ලන් කන්නටත් ඇති භාග්‍ය මෙම නිලධාරීන්ට හිමිව ඇත. අපගේ ආරක්ෂක නිළධාරීන් මෙසේ ය.

1. හෝතඹුවා ලෙස නම් කර ඇති මොහු, තම තලත්තෑනි වයස නිසා පීඩා විඳියි. කෙතරම් පැණි හිනාව දා කෙල්ලන්ට "ගුඩ් මෝනින්" කීවද, කෙල්ලො "ගුඩ් මෝනින් අංකල්" කියූ කල් හී හෝතඹු තෙමේ අපමණ දුක් විඳියි. මෙය මහා බ්‍රාහ්මණයාගේ කඩාකප්පල්කාරී ක්‍රියාවකි. හෝතඹුවාව ලොවට එවන්නට තිබ්බේ තව කල් පසු වී ය.

2. අල බතල ලෙසින් හැන්දින්වෙන දෙවන ආරක්ෂක නිළධරයා තමාගේ දොන් සේතන් කොන්ඩ විලාසිතාවත්, උත්තමාචාර පෙළපාලියේ ගමන් කරන්නා හා සමාන ලාලිත ගමනත් නිසා පෙම්වතියකටද හිමිකම් කීවේ ය.

3. ඇඩ් අය්යා ලෙස නම් කර ඇති මොහු තමා ශිහාන් මිහිරංග යැයි හිතා කටයුතු කරන්නේ ය. ලෝහ ඩිටෙක්ටරය තමාගේ ගිටාරය යයි සිතාගන්නා මොහු, නිතරම පාහේ "ඇස් දෙක පියාන නිදාගන්න මට බැරි බව පවසයි.


මෙවන් ආරක්ෂක අංශයක් හමුවේ අප පරෙස්සම ගැන කුමට හිතමුද? යකෙකුටවත් බිය නැති මෙම අභීත ආරක්ෂක නිළධරයන් බය පිරිමි පාසල් වල ළමුන්ට පමණි.


නාඳුනන කොල්ලෙකු තුවාල වෙනවා දැක කම්පා වුනිමි.

මට මහ ලැජ්ජයි කියන්න, ඒත් මට ලේ පෙරෙන ඒව බලන්න බෑ. මම දෝයි ගාල කලන්තෙ දාල වැටෙන්නෙ නැහැ, ඒත් ඒ මනුස්සයාගෙ තුවාල වුනේ අත නම් මගෙත් අත රිදෙනවා....කකුල නම් මගෙත් කකුල රිදෙනවා.

ඔන්න දවසක් මම ඉස්කෝලෙ යනවා තාත්තත් එක්ක. ඉස්සරහින් ගිය බස් එකේ ෆුට් බෝඩ් එකේ හිටපු කොල්ලෙක් අර "ඇඩ් එකට" කොල්ලො බස් එක නවත්තන්න කලින් ෆුට් බෝඩ් එකෙන් පනින්නෙ.....අන්න එහෙම පැන්නා.....ඒත් එයාව පාරෙ වැටුනා.....දැන් අත බරු ගිහිල්ලා ගන්න දෙයක් නෑ......ඒ පාර මෙන්න මගේ අත රිදෙන්න ගත්තා!!! දැන් මම දාගෙන මගේ අත අත ගාගන්නවා....

ඒ අස්සෙ තාත්ත අහනවා,
"ඒ යකා වැටුනම ඇයි ඔයාගෙ අත රිදෙන්නෙ?"
නිකන් හරියට 
"මලිත්ට ගැහුවම ඇයි චංචලා අඬන්නෙ" වගේ..

මම ඉතින් "නෑ නිකම්.." කියලා ශේප් වුනා......ඔන්න මම ඉස්කෝලෙ ගියයි කියමුකෝ.....මගෙ යාළුවෙක් ඉන්නවා (අර අනේ මට කොල්ලෙක් නැතුව ජීවිතයක් නෑ ගාගෙන ඉන්න ටයිප්.) මම ඉතින් වෙච්චි පලහිලව්ව එයාට කිව්ව.

මෙයා මුළු ඉස්කෝලෙටම ඇහෙන්න කියාපි,

"ආනේ, ඔය දෙන්න පතාගෙන ආව එකක්ද කොහෙද..." කියලා.....

"පැර්-ර බල්ලෙයි!!"

ඔන්න ඉතින් අපේ ඉස්කෝලෙට අළුතෙන් ආව ඩුබායි වල ඉඳලා කෙල්ලෙක්......සිංහල නම් නෙමෙයි. ඔන්න ඉතින් මෙයාට ආසයි කිව්ව සිංහල ඉගෙන ගන්න. දැන් කෙල්ල පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ සිංහල කතා කරනවා. හැබැයි තාම ඉංග්‍රීසි උච්චාරනයෙන්.

ඔන්න දවසක් උදේ පාන්දර එයයි පන්තියේ තවත් කෙල්ලෙකුයි රණ්ඩුවක්. අපිත් ඉතින් අපේ වැඩ. එක පාරටම,

"පැර්-ර බල්ලෙයි!!" 

අපි ඩිම් වුනා.......මොකද්ද අප්පේ ඒ කියලා......බැලින්නම් "පර බැල්ලි" කියලයි කියල තියෙන්නෙ....